Szkoda całkowita (potocznie „total”) nie oznacza, że auto nie nadaje się do jazdy wizualnie. Oznacza, że według ubezpieczyciela koszt naprawy przekracza ustalony próg względem wartości pojazdu — albo naprawa jest ekonomicznie nieuzasadniona.
Kiedy orzeka się szkodę całkowitą
W AC i w OC sprawcy próg bywa różny (często okolice 70% wartości, zależnie od OWU i praktyki). Liczy się koszt naprawy według norm warsztatowych, dostępność części i wartość rynkowa sprzed zdarzenia.
- wycena naprawy powyżej progu → szkoda całkowita,
- wypłata ≈ wartość rynkowa minus wartość pozostałości (wraku),
- wrak może zostać u Ciebie lub zostać przejęty — zależnie od procedury.
Wartość rynkowa — pole sporów
| Element wyceny | Co wpływa |
|---|---|
| Rocznik / przebieg | baza notowań, stan faktyczny |
| Wyposażenie | pakiety, które trzeba udokumentować |
| Historia szkód | wcześniejsze naprawy obniżają wartość |
| Rynek lokalny | ogłoszenia porównywalnych egzemplarzy |
Jak reagować na zaniżoną wycenę
- Poproś o pisemne uzasadnienie i źródła wyceny.
- Zbierz ogłoszenia podobnych aut (ta sama generacja, przebieg, wyposażenie).
- Rozważ niezależną opinię rzeczoznawcy.
- Złóż reklamację / odwołanie w terminie z OWU.
- Przy OC sprawcy pamiętaj o ścieżce dochodzenia roszczeń wobec jego ubezpieczyciela.
Nie podpisuj pochopnie zbycia wraku, zanim nie rozumiesz wpływu na końcową wypłatę.
Szkoda całkowita to matematyka i dokumentacja. Im lepiej opiszesz auto sprzed zdarzenia, tym trudniej zaniżyć wartość „średnią rynkową z katalogu”.